موضوع نگران‌کننده در انتخابات اتحاديه ناشران، عدم حضور ناشران عمومي است نه حضور ناشران آموزشي
3 8 1393    


خبرگزاري مهر ـ گروه فرهنگ و ادب: انتخابات اتحاديه ناشران و کتابفروشان تهران طي روزهاي آتي برگزار مي‌شود. اما اين دوره از انتخابات اين اتحاديه، با دوره‌هاي پيشين آن متفاوت است. تعداد کم نامزدها در ابتداي امر و عوامل ديگر باعث تمايز اين انتخابات با دوره‌هاي پيشينش شده‌اند.

پيش از اين گفتگوهاي مختلفي با نامزدهاي اين انتخابات داشته‌ايم و از هرکدام از آن‌ها درباره‌هاي برنامه‌هاي مورد نظرشان پرسيده‌ايم. مجيد رهباني مدير انتشارات جهان کتاب و سردبير ماهنامه فرهنگي جهان کتاب در يادداشتي که در اين باره در اختيار خبرگزاري مهر قرار داده، معتقد است اين‌که تعداد زيادي از نامزدان اين دوره از انتخابات، از ناشران آموزشي هستند، موجب نگراني نيست بلکه نکته‌ نگران‌کننده اين است که ناشران باسابقه و مورد اعتماد نشر در اين دوره نامزد نشده اند.

مشروح متن اين يادداشت در ادامه مي‌آيد:

به‌زودي انتخابات هيئت مديره اتحاديه ناشران و کتابفروشان تهران برگزار مي‌شود. اتحاديه از تشکل‌هاي صنفي باسابقه ايران است که از سال 1337 تا امروز، با فراز و فرودها و گاه وقفه‌هايي، به فعاليت خود ادامه داده است. يکي از ويژگي‌هاي برجسته اتحاديه، استقلال و عدم وابستگي آن به دولت يا قطب‌هاي قدرت سياسي و اقتصادي است. همين امر نشانگر حساسيّت اعضاي اتحاديه و دلبستگي‌شان به حفظ استقلال و همبستگي صنفي خود است؛ آن هم به‌رغم تمام مانع‌ها، محدوديت‌ها و فشارهايي که همواره تحمل کرده‌اند و کمتر نهاد صنفي ديگري در کشور مشابه آن‌ها را تجربه کرده است.

اما در انتخابات پيش رو، تعداد و ترکيب نامزدان و پيشينه فعاليت‌هاي صنفي آن‌ها توجه ناظران به خود جلب کرده است. براي 5 عضو هيئت مديره و 2 بازرس آن، در مجموع 19 نفر نامزد شده‌اند: 15 نفر براي عضويت در هيئت مديره و 4 نفر براي سمت بازرس. از اين جمع، 4 نفر در هيئت مديره کنوني حضور دارند. حدود يک‌سوم نامزدان سابقه مشخص فعاليت در اين نهاد صنفي را دارند، اما چند نفري حتي به عنوان ناشر نيز داراي سابقه و شناخته شده نيستند. از سوي ديگر، در برخي اظهارنظرها اين ايراد مطرح شده است که 8 نفر از 15 نامزد عضويت در هيئت مديره، ناشران آموزشي‌‌اند و همين را موجب نگراني دانسته‌اند.

در نظر اول اين پرسش به ذهن خطور مي‌کند که چرا  تعداد نامزدهايي که متعلق به حوزه عمومي نشر هستند اين‌قدر کم است. بنا به گفته يکي از اعضاي هيئت مديره اتحاديه، تعداد اعضا (شامل ناشر و کتابفروش و توليدکننده کارت و پوستر) بيش از 1300 واحد صنفي است. اگر چنين باشد، نامزد شدن تنها 7 ناشر از حوزه عمومي نشر تعجب‌آور است. از آن‌جا که ناشران حوزه عمومي، نشر فرهنگي کشور را نمايندگي مي‌کنند، کم بودن شمار نامزدان آن‌ها را چگونه بايد توضيح داد؟ آيا اين بي‌علاقگي به مشارکت در فعاليت صنفي و مديريت اتحاديه را صرفاً بايد واکنش طبيعي به برخوردهايي دانست که در دولت قبل با اعضاي فعال هيئت مديره‌هاي سابق صورت گرفت و تا حدّ تهديد امنيت شغلي و ابطال پروانه نشرشان پيش رفت؟ يا شايد وضعيت حاضر را بايد تا حدودي نتيجه عملکرد خود اتحاديه در چند سال اخير دانست؟ 

نهادهاي صنفي بخشي از جامعه مدني کشورند و حلقه واسط و رابط را ميان فعالان صنف و دولت تشکيل مي‌دهند. مي‌دانيم که براي رشد و گسترش فعاليت اين‌گونه نهادها ـ که بايد غيرسياسي و از وابستگي حزبي و گروهي به دور باشند ـ پيش‌زمينه‌هايي لازم است. قانون‌مند بودن عرصه فعاليت صنفي، عدم مداخله دولت در مديريت نهادها، و تضمين امنيت شغلي فعالان آن‌ها از جمله اين پيش‌زمينه‌هاست. اما از سوي ديگر هم آشکار است که درون نهاد صنفي، مديريت جمع‌گرا باعث ايجاد انگيزه مشارکت هر چه بيشتر در اعضا مي‌شود و مديريت فردگرا موجب سرخوردگي و دور شدن آن‌ها از کار گروهي. اعتقاد به خِرَد جمعي و ضرورت مشورت با اعضا، کسب نظر از صاحب‌نظران و کارشناسان، ايجاد فضاي بحث و گفت‌وگو، انتقادپذيري و داشتن مدارا در برابر نظرهاي مخالف همکاران، و تشويق مشارکت جمعي، با فردگرايي و سازوکارهاي سنّتي مديريت يک بنگاه نشر يا يک مغازة کتابفروشي (هر قدر هم موفق و سودآور) سازگار نيست. فراهم ساختن زمينه ابراز عقيده و  طرح نظرها، نيازمند داشتن حداقلي از تحمل و مدارا، اعتقاد به مديريت دمکراتيک و استقبال از آراي متنوع و گاه مخالف است.

تنها در آن صورت است که مديريت نهاد صنفي مي‌تواند ارتباطي واقعي و پايدار با مجموعه اعضا برقرار ‌سازد، خواسته‌هاي اکثريت صنف را نمايندگي کند و از حمايت قوي آن‌ها بهره‌مند باشد. تنها در آن زمان است که اعضاي صنف، اتحاديه‌ را خانه خود مي‌شمارند و در قبال سرنوشت آن احساس مسئوليت مي‌کنند. بايد ديد که اتحاديه ناشران و کتابفروشان تهران تا چه ميزان در پديدآوردن چنين موقعيتي موفق بوده است. شايد براي يک ناظر خارجي، همين مقدار مشارکت و ترکيب نامزدان انتخابات آينده، محکي براي سنجش موفقيت اتحاديه در جلب اعتماد و ايجاد احساس تعلق در اعضا به شمار آيد.

پيداست که اتحاديه ناشران و کتابفروشان تهران بايد مجموع صنف نشر را نمايندگي ‌کند و پاسخگوي خواسته‌هاي همه اعضاي خود باشد. نشر آموزشي و دانشگاهي نيز بخشي از نشر ايران است که به نظر مي‌رسد هر ساله سهم آن از گردش مالي نشر کشور رو به افزايش است. اين بخش را نمي‌شود حذف کرد يا ناديده گرفت. اين‌که 8 يا به روايتي 6 نفر از نامزدان انتخابات آينده ناشر آموزشي هستند، به خودي خود محل ايراد نيست. اين نامزدان نيز خواسته‌هاي همکاران خود را نمايندگي مي‌کنند و در ميان‌شان کساني هستند که پيشينه فعاليت‌هاي جمعي موفق، از جمله در اتحاديه را دارند و صاحب درکي پيشرفته از نهاد صنفي و کار جمعي‌اند.

آن‌چه بايد اعضاي صنف را نگران سازد، نه نامزد شدن ناشران آموزشي، بلکه عدم استقبال مديران نشر عمومي کشور و حضور نيافتن چهره‌هاي شاخص، باسابقه و مورد اعتماد نشر ايران در انتخابات است. انتظار مي‌رود که هم ناشران حوزه عمومي و هم ناشران آموزشي تنها بر اساس شناخت خود از نامزدان، ميزان اعتبار اجتماعي و سوابق گذشته و توانايي‌هاي کنوني آن‌ها راي ‌دهند و بعيد است که به خاطر تعلق داشتن يک فرد به يک حوزه تخصصي نشر، اتحاديه را از توانايي‌هاي وي محروم ‌سازند.


   http://mehrnews.com/detail/News/2395194  :منبع


0
0


دیدگاهی ارسال نمائید.
       

تمامي كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است


عضویت در خبرنامه
محصولات محبوب بایگانی